امتحان، یکی از ابزار سنجش میزان دانش نظری و عملی دانش آموختگان در رشته های متفاوت می باشد. در این مقاله، نویسنده محترم بیشتر به زوایای منفی و نکوهیده امتحان می پردازد و برای هر یک از ایده های خود، دلیل ارائه می نماید. مترجم، بدور از هرگونه جانبداری یا رد نظرات وی، تنها، عهده دار برگردان این متن می باشد و البته در پایگاه اینترنتیwww.baranerahmat.com مشتاقانه منتظر پیشنهادات شما خواننده عزیز در رابطه با این موضوع می باشد.
آموزش و آزمون
پیشرفت های گسترده در تمام زمینه های تحصیلی، موجب شگفتی بسیار است اما روش های ارزیابی و سنجش و قابلیت یک دانش آموز، هنوز هم مانند سابق، صورتی خام و ابتدایی دارد. جای بسی تعجب است که اولیای امر آموزش، پس از گذشت سال های بسیار، تا امروز هم از ابداع و جایگزینی تمهیدی مؤثر و دارای کارآمدی بیشتری نسبت به فرایند امتحان و امتحان گیری، بازمانده باشند. امتحان، میزان دانش افراد را ارزیابی می نماید اما همه می دانند که این گفته، شعاری واهی و بدور از واقعیت است. امتحان نه تنها چنین نیست بلکه در عمل، خلاف ایده فوق ثابت شده است.
همه مردم، بدون استثنا بر این باور هستند که امتحان، قبل از سنجش هر چیز، عامل بروز اضطراب در آنها است. چرا که نتیجه هر امتحان به نوبه خود، مقوله ای از آینده هر دانش آموز را رقم می زند. امتحان، در جامعه امروز ما، ملاک و شاخص موفقیت یا شکست هر کس می باشد. تمام سرنوشت شما در روز برگزاری امتجان رقم می خورد. و چه اهمیتی دارد که مادر شما درست در همان روز فوت کرده باشد و یا حال شما مساعد نباشد. امتحان، مانند [وحی مُنزَل] باید در هر صورت برگزار شود و مشکلات پیش پا افتاده ای مانند آنچه ذکر شد نیز به هیچ وجه   نمی توانند مانع از برگزاری آن شوند. روزی که پای یک دانش آموز کلاس اولی پای به مدرسه می رسد، او وارد دنیای رقابتی ناجوانمردانه ای شده است که موفقیت یا شکست وی، آشکارا و صریح، در قالب نمره محدود گردیده است. در چنین سیستم آموزشی، محصلان، قبل از فراگیری و شروع کار جدید، با حداقل نمره، مردود می شوند. با این احوال، چگونه از آمار روزافزون ترک تحصیل ها متعجب می شویم؟ و آیا باز هم از شمار خودکشی در میان قشر تحصیل کرده، اظهار شگفتی می نماییم؟
آن آموزشی جامع و همه جانبه است که در کنار انتقال تمام معلومات، اندیشیدن را نیز بیاموزد. حال آنکه امتحان، هرگز به چنین مهمی دست نمی یابد. زمانی که آموزش یک مطلب به قالب های مشخص و از پیش تعیین شده محدود گردد، دانش آموز و دانشجو ناگزیر است به حفظ بدون درک و فهم مطالب روی آورد. امتحان، نه تنها زمینه مطالعات گسترده را بستر سازی نمی کند، بلکه حیطه آموزشی را چنان در تنگنا و مضیقه قرار می دهد که فراگیران، جستجو و کنکاش علمی را رها کرده و تنها به پرخوانی می اندیشند. از جمله پیامدهای این اشتباه رایج، محدود نمودن آزادی عمل آموزگار در کلاس درس است که به تضعیف معیارها و اصول متداول در فرایند آموزش و تدریس می انجامد و تا آنجا ادامه می یابد که حتی میزان کارآیی و موفقیت هر آموزگار را بدون در نظر گرفتن موضوعات تدریس، تنها با نتیجه امتحانات دانش آموزان وی ارزیابی می نمایند. لذا ایشان نیز علی رغم میل باطنی، فراگیران را به گونه ای برای نمره آوری آموزش می دهند که خودشان نیز از آن روش تدریس ناراضی هستند. همیشه شاگرد اول ها، داناترین دانش آموزان نیستند بلکه آنها در کسب نمره بالاتر در شرایط سخت و دشوار، بهترین ها بوده اند.
نتایج امتحانات، بطور مستقیم، تنها و تنها، به ارزیابی شخصی تصحیح کنندگانی بستگی دارد که نامشان هیچگاه فاش نمی شود. مصحح برگه ها انسان هستند و احتمال بروز اشتباه نیز امری طبیعی و معقول است، چرا که بروز اشتباه در اثر گرسنگی و تشنگی، دور از ذهن نیست. با این وجود، آن تصحیح کنندگان می بایست در مدت زمانی محدود، پاسخنامه های داوطلبانی که با عجله و اضطراب نوشته و حالا به ترتیب، مرتب روی همدیگر چیده شده اند را تصحیح نمایند. پس، آنها نیز تحت تأثیر همان فشارهای روحی و روانی هستند که پیش از ایشان، داوطلبان، حین امتحان، با آن درگیر بوده اند. علاوه بر این، نمره ای که ایشان در پای پاسخ نامه ها می گذراند، بسیار سرنوشت ساز و پراهمیت است. چرا که شاید این حق را به شما بدهند که در رأی قاضی دادگاه، تجدید نظرخواهی کنید اما در نظر مصحح برگه امتحانتان، چنین حقی نخواهید داشت. و جای بسی تأسف است که علی رغم تمام این واضحات، باز هم امتحان را آسانترین و کارآمدترین راه برای ارزیابی استعداد و توانایی های واقعی افراد به حساب می آورند. شالوده و مبنای آخرین تحلیل ما، بر این پرسش استوار است: «آیا یک جانبه انگاری است که بگوییم درآمد مالی، تنها تخصص مؤسساتی است که دست اندر کار فرایند امتحان و امتحان گیری هستند؟» پرمغزترین دیدگاه در این موضوع، نوشته بدخط و ناخوانایی است که همین اواخر روی دیوار نوشته بودند: « اگه بی خیال درس و مدرسه شده بودم، الان برای خودم یه میلیونر بودم.»






for and against ترجمه ای ازکتاب
L.G .Alexander نوشته
محسن شکری

چاپ شده در نشريه سراسري تجلي شماره 49

کلمات کليدي : امتحان-آموزش-قبولي-مردودي-آخر سال

© کپی رایت توسط : باران رحمت (کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است .

نوشته شده در تاریخ : 4 خرداد ماه ، 1389 (153 مشاهده)